#life update: Ik wil gewoon niet meer

Hoi lieve lezers/vrienden/familie,

Zoals jullie zelf al gemerkt hebben is het weer een tijdje geleden dat ik weer eens een post heb geschreven. Deze keer was echter tijd niet het probleem. Het probleem was en is nog steeds dat ik me enorm slecht voel. En daar ga ik met jullie nu even naar kijken.

Ik ben de laatste tijd gewoon zo ontzettend moe. Ik ben in de war, uitgeput en ik wil gewoon niet meer verder. Mijn hoofd is een rotzooi en het enige dat ik nog kan doen is huilen. Alles wat ik probeer om toch maar vooruit te geraken mislukt. Ik ben bot tegen alles en iedereen zonder dat het mijn bedoeling. 

Als je nu een gedachte hebt van hoe mijn leven er aan toegaat, zal een van je eerste gedachten zijn :’werk dan minder hard dan kan je rusten.’ Alleen beseffen deze mensen niet dat het werken voor mij op deze moment een grote uitweg is uit mijn realiteit. Ik ben liever op mijn werk dan op welke plaats dan ook op deze moment. Daar zijn mensen oprecht nog geïnteresseerd in mij en mijn leven.

Op deze moment is er een persoon die letterlijk wel meer weet waarom ik het gewoon niet meer zie zitten. En dit is niet de persoon waar ik origineel alles mee zou willen delen. Op zich zou je denken dat ik tenminste iemand heb en daar heb je gelijk in. Maar het is eigenlijk ergens heel fout dat hij er niets van weet of toch niet veel. Het enige probleem is dat ik bij hem een groot deel mis. Ik mis namelijk het onvoorwaardelijke net zoals ik voor hem heb in eender welke staat ik ben.

Elke morgen word ik boos wakker dat ik er nog ben. Ik wil hier niet meer zijn. Ik ben 21 en ik zie voor mezelf geen toekomst. De toekomst die ik nu tegemoet ga is niet diegene die ik wil. Ik wou deze graag delen maar dat is me blijkbaar niet gegund. Ik ga ze voornamelijk alleen moeten gaan maken. 

De meeste onder jullie zullen wel denken dat dit pure aandachtstrekkerij is en dat ik gewoon graag overdrijf. Maar verdomme ik wou dat ik nu eens lekker aan het overdrijven was. Een schreeuw om aandacht is dit sowieso want ondertussen ben ik van kop tot teen gebroken en verder kan en wil ik niet meer.

Alleen ga ik nooit uit dit dal geraken en dat weet ik ook. Helaas heb ik niet veel handen die me meewillen naar boven trekken in mijn dichte omgeving. In therapie gaan is voor mij helaas te duur en om eerlijk te zijn wil ik dit niet echt meer. Ik heb gewoon iemand nodig die mij steunt en er ook voor mij  onvoorwaardelijk is. Ik wil terug een volwassentoekomstbeeld zien dat ik de laatste tijd verloren ben. Ik wil gewoon vooral mezelf terug al moet dat dan maar alleen.

Ik wil iedereen bedanken die er voor mij was of nog steeds is. Ik apprecieer het echt. Ik kan jullie nooit nog genoeg bedanken.

Emma

Update: Twee jaar samen met mijn vriend en last van negatieve gevoelens

Hoi humans,

Deze week heb ik even een heel drukke week gehad waardoor het uploaden niet echt lukte helaas :(. Dus vandaar besloot ik een kleine life-update te doen omdat mensen hier het meest in geïnteresseerd zijn.

Uiteraard begin ik met het leuke nieuws. Elias en ik zijn 2 jaar samen! En uiteraard heb ik dit uitgebreid gevierd met hem. Vrijdag zijn we uit eten gegaan bij Backyard in Antwerpen. Dan hebben we zaterdag verder ingezet in Rotterdam waar we eerst even naar Blijdorp zijn gegaan om daarna nog lekker wat te shoppen in Rotterdam. Ons weekend hebben we gezellig afgesloten met een mooie natuurwandeling in de Kalmthoutse heide. Lekker koud maar wel heel gezellig!

Mijn weekend was heel leuk maar zelf zit ik namelijk in een klein dipje. Sinds ik van plan ben om in september terug een opleiding te zoeken, leek het me niet zo interessant om een vaste job te zoeken maar gewoon voort te werken zoals ik nu bezig was. Helaas geeft deze job veel onzekerheid qua uren en dus ook qua geld. Hierdoor geraak ik best wel gestresseerd. Ook gewoon de uren die ik heb maken me vaak niet blij. Hier heb ik uiteraard zelf voor gekozen en dat weet ik ook. Daarom ga ik denk ik toch een parttime job zoeken. Zo heb ik tenminste iets om te doen.

Een ander ding is dat ik mensen stilaan zo beu begin te raken. Mensen laten me constant in de steek en liegen een hoop bijeen. Ik bedoel mensen, wees een keer wat open en eerlijk wat jullie willen. Als je met mij niet om wilt gaan? Prima, maar zeg het dan gewoon in plaats van te liegen en zet dan ook die hele avond geen dingen op snapchat of instagram. Dat komt 80 keer zo pijnlijk over.

Voor de rest probeer ik mijn hoofdje dus gewoon nog boven water te houden. Hoe hard en moeilijk het soms wel niet is. Maar met de juiste mensen rondom mij zal het ongetwijfeld wel lukken :). 

Hoe gaat het met jullie ondertussen?

prairie dog Blijdorp

xxx Emma

#Lifetalk: Liefdesverdriet is underrated

Afbeeldingsresultaat voor emma cauwelaers

Hoi iedereen,

Het is weer een poosje geleden dat ik nog gepost heb maar ik denk dat iedereen wel begrijpt dat dit puur was omdat ik na de breuk over mijn leven aan het nadenken was en uiteraard probeerde mezelf te helen. Ondertussen ben ik op vakantie geweest en ben ik tot een zekere inkeer gekomen en schrijf ik vandaag dan ook speciaal voor jullie deze post. Iedereen heeft er op zijn manier mee gedeald en iedereen zal dit ook op zijn manier doen dit is dan ook geen guide van hoe je er vanaf moet geraken maar wel om een duwtje in jullie rug te geven.

Ik had het niet verwacht en het kwam heel plots. De ene moment is je toekomst nog volledig gepland en de andere moment lijkt het of je niet eens meer weet wanneer je gaat lunchen. Ik had me het laatste 1,5 jaar zo hard gegeven voor hem, dat ik zelf geen leven meer had en zelf niet meer wist hoe ik voort moest. Ik had ook plots niet veel mensen meer in mijn omgeving want iedereen was een gemeenschappelijke vriend en stonden aan zijn kant. Ik voelde mij nietig en alleen want plots had ik helemaal geen plannen meer en kon ik niets meer bedenken om met mijn leven te doen.

Het gebeurde donderdag en die zaterdag ging ik naar festival. Toen ik zondag terugkwam had ik geprobeerd  om hem te bereiken voor zijn laatste spullen te brengen. Met vage excuses paste geen enkele moment meer voor hem en stopte hij ook met praten. Hij bleef liegen en liegen en toen had ik er genoeg van. Mijn liefdesverdriet was veranderd naar woede. Hij had al eerder gelogen  en loog blijkbaar heel veel tegen mij en dat kon ik absoluut niet verkroppen. Mijn grootste allergie was dan ook liegen. Op dat moment besloot ik ook mijn fb weg te doen.

Die maandag besloot ik dan ook om ‘een  nieuwe week een nieuw leven’ in te gaan. Al mislukte dat vrijwel toen mijn baas mij plots belde ivm een opdracht van mijn ex. Die week besloot ik vol te plannen. Afspreken met vrienden, familiebezoek, werken, babysitten en ga zo verder. Ik denk dat mijn echt liefdesverdriet dan ook over ging die donderdag. Alles was na een zatte avond eruit gehuild en gekomen en sindsdien is alle verdriet hieruit. Het enige verdriet dat er eigenlijk nog was ging eigenlijk over mezelf. Ik was verdrietig omdat ik zoveel tijd had verloren en gestoken  in zo iemand. Daarnaast was ik ook boos omdat ik ook mijn studie eigenlijk voor hem had vergooid.  Maar verdriet? neen dat was er niet meer.

Bij iedereen loot dit proces uiteraard anders. Om eerlijk te zijn had ik niet veracht dat het zo snel allemaal zo goed ging gaan en dat ik mij na nog geen maand tijd bijna helemaal in orde voel. De belangrijkste stap is voor mij toch wel geweest om met mensen te praten. Ik heb er heel veel met mijn moeder en vrienden over gepraat en het heeft geholpen. Moet je huilen? Huil dan gewoon en toon al je emoties. Wees er ook gewoon niet bang voor want het opkroppen zorgt voor nog meer negativiteit en opkropping. Als tweede tip kan ik jullie ook geven: zit niet te veel alleen. Geef zeker jezelf de tijd en werk ook aan jezelf. Geef jezelf de tijd om terug op jezelf te komen maar schuif andere niet te veel opzij. Als je je te veel gaat isoleren gaat dat ook alleen maar nadelig voor jezelf uitkomen en ga je het alleen nog moeilijker krijgen.

Als laatste is het ook belangrijk om te zeggen liefdesverdriet is een rouwperiode. Het enige verschil is dat de persoon niet doodgaat maar wel weggaat uit je leven. ”Maar Emma wat als je nu vrienden met je ex blijft?” Dan verdwijnt hij of zij nog steeds in zekere zin uit je leven. Maar dit is ook niet aan de orde. Het belangrijkste is dat je liefdesverdriet niet onderschat. Er zijn wel degelijk mensen die ziek worden en zelfs sterven aan een gebroken hart. 

Zo ik hoop dat jullie hier iets aan gehad hebben. Als jullie nog vragen hebben voor mij mag je deze natuurlijk ook altijd stellen. Moesten jullie daarbovenop ook nog eens een idee hebben of over bepaalde dingen meer willen weten mag je deze ook commenten.
Wat is jullie manier om over liefdesverdriet te komen?

xxx Emma